Van Ring naar Ruimte: Ontmoetingen in het Zuiderplantsoen

Wat betekent het voor de inwoners van een wijk wanneer de ringweg plaatsmaakt voor een park? Twee weken lang ging ik dagelijks naar het Zuiderplantsoen om mensen te ontmoeten en te horen hoe zij zich op deze plek bewegen na zo’n grote transformatie. Zelf was ik als buurtbewoner blij met een plek buiten de bakstenen voor een avondwandeling. Hoe reageerden anderen?

Voor sommigen betekent het geen verstopte neus meer. Nieuwe openslaande ramen voor het groene uitzicht. Door de tunnel naar een vriendinnetje wandelen, in plaats van omlopen. Na jarenlang lawaai van auto’s en verbouwingen: eindelijk stilte.

Maar ook buurtbewoners die zeiden: Vertrouwde bomen zijn gekapt. Je kunt maar aan één kant van het park op een bankje zitten. Slechtzienden durven het park überhaupt niet in, omdat het navigeren op de brede asfaltpaden zonder stoepranden niet gaat en bovendien deel je de ruimte met snelle passanten op fietsen en scooters.

Voor anderen ontstaan er nieuwe gewoonten: Speciaal naar het park om een boek te lezen. In de vakantie elke dag vissen in het Oude Winschoterdiep. Flesjesvoetbal op het grasveld,  na het avondeten. Het onderhouden van de eigen strook zonnebloemen.

Voor de één heeft het kanttekeningen, voor de ander is het Zuiderplantsoen een verrijking.

—

Dit werk is gemaakt in opdracht van Noorderlicht en was onderdeel van de expositie Rauw Vermogen, waar ook zes andere fotografen series voor hadden gemaakt. Het was een maand lang te zien in de Niemeyer fabriek in Groningen, gelijktijdig met de World Press expositie. Later was de serie nog in Forum Groningen te zien op het festival Let’s Gro.